Willem2
16 november 2006, 00:54
Bron : AD.nl
Amsterdam haalt de bezem door De Wallen. De belangrijkste ondernemers in de rosse buurt moeten het veld ruimen omdat ze banden zouden hebben met criminelen. Maar ze wijken niet zomaar.
Hij is de koning van De Wallen: Charles Geerts (63), alias ‘Dikke Charles’, rijk geworden met de verkoop van pornoblaadjes en in verband gebracht met topcriminelen. Hij bezit tientallen panden in de rosse buurt, eenderde van alle ramen is van hem. Veel andere ondernemers in deze omgeving, eigenaars van sekstheaters en cafés, staan bij hem in het krijt.
,,Zonder Charles zou De Wallen niet De Wallen zijn,’’ zegt Jan Otten, eigenaar van de Casa Rosso op de Oudezijds Achterburgwal, ingeklemd tussen pornowinkels hij hebben coffeeshops. ,,Mensen als hij hebben deze buurt gemaakt tot wat ze is. Hier komen miljoenen toeristen op af. En als dank willen ze hem nu de buurt uit schoppen.’’
Dikke Charles heeft een probleem met de gemeente. En hij niet alleen. De gemeente dreigt de vergunning van 37 seksbedrijven op De Wallen, in handen van vijf beruchte ondernemers, in te trekken. De gemeente vermoedt dat ze hun vermogen crimineel verdienden en dat ze via hun firma’s geld witwassen.
Op De Wallen heeft de penoze altijd een stevige vinger in de pap gehad. In vervlogen tijden heetten de machthebbers Frits van de Wereld, Zwarte Joop of Haring Arie. Meer recent investeerden figuren als Cor van Hout en John Mieremet er miljoenen. In 1996 stelde de commissie-Van Traa dat de macht op De Wallen in handen was van zestien personen met ‘ernstige criminele contacten’. Geerts was één van hen.
Er viel weinig aan te doen. Het hebben van foute contacten betekent niet dat je geen zaken mag doen. Maar sinds 2003 is er de Wet Bibob: een maatregel waarmee gemeenten malafide ondernemers kunnen weren. Op basis van een ‘vermoeden’ dat iets niet pluis is, kan de gemeente vergunningen intrekken.
En dat doet Amsterdam nu. ,,We zien de onderwereld steeds prominenter opduiken in de bovenwereld,’’ zegt een woordvoerder van de gemeente. ,,Zeker in de rosse buurt. Het is niet ons doel om De Wallen te sluiten, wel om criminelen te weren. Als dat het karakter van de buurt aantast: het zij zo.’’
Maar Dikke Charles wijkt niet zomaar. Als de gemeente volgende week daadwerkelijk besluit zijn vergunningen in te trekken, stapt hij naar de rechter, zegt zijn advocaat H. Jahae. ,,Op grond van roddels mag je iemand niet zakelijk dwarsbomen.’’
Casa Rosso-eigenaar Otten ligt wakker van de situatie. De gemeente wil van De Wallen af, is zijn overtuiging. ,,Als Charles zijn tenten sluit, kost dat zó veel klanten. Ook voor andere ondernemers hier.’’ Otten vreest bovendien dat ook zijn eigen vergunning in gevaar is. ,,Als je geen criminelen meer mag kennen, kunnen we hier allemaal wel stoppen. Natuurlijk kennen wij zware jongens, ze komen hier over de vloer. Maar dat maakt óns nog geen criminelen. Prins Bernhard kende ik ook, maar dan ben ik toch nog geen prins?’’
Amsterdam haalt de bezem door De Wallen. De belangrijkste ondernemers in de rosse buurt moeten het veld ruimen omdat ze banden zouden hebben met criminelen. Maar ze wijken niet zomaar.
Hij is de koning van De Wallen: Charles Geerts (63), alias ‘Dikke Charles’, rijk geworden met de verkoop van pornoblaadjes en in verband gebracht met topcriminelen. Hij bezit tientallen panden in de rosse buurt, eenderde van alle ramen is van hem. Veel andere ondernemers in deze omgeving, eigenaars van sekstheaters en cafés, staan bij hem in het krijt.
,,Zonder Charles zou De Wallen niet De Wallen zijn,’’ zegt Jan Otten, eigenaar van de Casa Rosso op de Oudezijds Achterburgwal, ingeklemd tussen pornowinkels hij hebben coffeeshops. ,,Mensen als hij hebben deze buurt gemaakt tot wat ze is. Hier komen miljoenen toeristen op af. En als dank willen ze hem nu de buurt uit schoppen.’’
Dikke Charles heeft een probleem met de gemeente. En hij niet alleen. De gemeente dreigt de vergunning van 37 seksbedrijven op De Wallen, in handen van vijf beruchte ondernemers, in te trekken. De gemeente vermoedt dat ze hun vermogen crimineel verdienden en dat ze via hun firma’s geld witwassen.
Op De Wallen heeft de penoze altijd een stevige vinger in de pap gehad. In vervlogen tijden heetten de machthebbers Frits van de Wereld, Zwarte Joop of Haring Arie. Meer recent investeerden figuren als Cor van Hout en John Mieremet er miljoenen. In 1996 stelde de commissie-Van Traa dat de macht op De Wallen in handen was van zestien personen met ‘ernstige criminele contacten’. Geerts was één van hen.
Er viel weinig aan te doen. Het hebben van foute contacten betekent niet dat je geen zaken mag doen. Maar sinds 2003 is er de Wet Bibob: een maatregel waarmee gemeenten malafide ondernemers kunnen weren. Op basis van een ‘vermoeden’ dat iets niet pluis is, kan de gemeente vergunningen intrekken.
En dat doet Amsterdam nu. ,,We zien de onderwereld steeds prominenter opduiken in de bovenwereld,’’ zegt een woordvoerder van de gemeente. ,,Zeker in de rosse buurt. Het is niet ons doel om De Wallen te sluiten, wel om criminelen te weren. Als dat het karakter van de buurt aantast: het zij zo.’’
Maar Dikke Charles wijkt niet zomaar. Als de gemeente volgende week daadwerkelijk besluit zijn vergunningen in te trekken, stapt hij naar de rechter, zegt zijn advocaat H. Jahae. ,,Op grond van roddels mag je iemand niet zakelijk dwarsbomen.’’
Casa Rosso-eigenaar Otten ligt wakker van de situatie. De gemeente wil van De Wallen af, is zijn overtuiging. ,,Als Charles zijn tenten sluit, kost dat zó veel klanten. Ook voor andere ondernemers hier.’’ Otten vreest bovendien dat ook zijn eigen vergunning in gevaar is. ,,Als je geen criminelen meer mag kennen, kunnen we hier allemaal wel stoppen. Natuurlijk kennen wij zware jongens, ze komen hier over de vloer. Maar dat maakt óns nog geen criminelen. Prins Bernhard kende ik ook, maar dan ben ik toch nog geen prins?’’